مرگ قاصدک

شب مرگ قاصدک را طرح وخیال می بست

                                     برزخم شانه هایش نقش زوال می بست

هم قبله ی گُل سرخ هم کعبه کعبه احساس

                                     هم شانه های تقدیر راه مجال می بست

یک شانه خستگی را اندیشه های فردا

                                     در بوریای کهنه بر خود شلال می بست

بر ُرود چشمهایم پُل بسته بودم آنروز

                                    تا ذهن سرخ آتش ذهـــن غزال می بست

بر موج موج گریه چابک سوار فردا

                                   یک دشت تازیانه یک مشت یال می بست

تا ذهن خسته ی من یلدای عشق میکرد

                                 یک کومه از تصور در زیر بال می بست

اینک هراسم از چیست ؟ آغوش گرم امروز

                                یا نه نگاه فردا ، کــــــز شرم شال می بست

میم بزرگ

سال 74

شلال : واژه محلی جنوب به معنی مستقیم ، راست ، صاف