محكوم ماندنم

به كاجواره آهني

در پاي جوي شيشه اي

با بويي از جنون

به تكرار زندگي

محكوم رفتنم

به عرياني درخت

پيچيده برف گونه اي

تنديس نقره اي

تا شهر استخوان

با گوشمال بخت    

                       در سال ۷۳ سروده شده است    میم بزرگ