خاطرات تلخ

باور نمیکردم کسی از عشق دلگیرم کند

                        با اینهمه دلبستگی آزرده وپیــــــرم کند

با ناز مژگانی که من دلبسته بودم بر رهش

                    یک شب بجای عشوه ای آلوده ی تیرم کند

باور نمیکردم شبی در گیرو دار زندگی

                    هم گریه همدردم شود هم غصه زنجیرم کند

سر مست بودم با رخش دلداده بودم بر دلش

                     با اینهمه دیوانگی از زندگی سیـــــــــرم کند

کاش از میان کوچه ها ناز نگاهش میرسید

                    آنگاه با چشمان خود یک لحظه تسخیـــرم کند

دوستان بزرگوار

از اینکه در این ایام صمیمانه با من در ارتباط بودید وهمواره مرا در بر طرف کردن عیوب آثارم راهنمائی فرمودید کمال تشکر وسپاس را دارم

از اینکه وسع من بیشتر از این نبود عذر خواهی میکنم واگر حیاتی باقی بود به وبلاگ عزیزان سر خواهم زد این آخرین دست نوشته را تقدیــــم عزیزانی میکنم که صمیمانه مرا به ادامه راه تشویق فرمودند .  باشد که روزی پاسخگوی الطاف بیکرانشان باشم .

درود و دو صد بدرود برای همیشه

                                                           میم بزرگ