شب حادثه

وقتی که دلم شکست چیزی کم داشت

                                                صد بغض گرفته در گلویش غم داشت

آنشب که دلم گرفت در غربت عشق

                                               کــاش از غم بیکسی کمی  مرهم داشت

دردی که مرا شکست در قامت خویش

                                               زخمی است که از دست بنی آدم داشت

صد درد نگفته در گـــــــلویم بـاقیست

                                              دل زخم زبــان قوم نا محــــــــرم داشت

بغضی که شکست دامن گریه گرفت

                                                 آخـــــــــر دل من دل آشنائی کم داشت

                                                                                   میم بزرگ سال 80