تبليغاتX
تازﻳانه باران
شعر

دل سفالی

 

امشب ای دوست دلم با تو چه حالی دارد

                                    حضرت چشم تو از عشق سئوالی دارد

 

بعد یک فصل پُر از خستگی ودلتنگی

                                    دل بیهـــــــوده مگــــر باز خیالی دارد

 

رفتی وعشق به تنهائی من باز گریست

                                      آنچه کردی تومگر، هیچ مثالـــی دارد

 

حرفی از نازکی چینی دل باز مگو

                                    آخر این آیینه ام رنگ سفالـــــــی دارد

 

گفتم ای خوب مرا فرصت یک عشق بده

                                   تا دلـــم با نفس دوست مجــــالــــی دارد

 

حضرت چشم تو با ناز مرا دست گرفت

                                  وه که این عشوه ی پر راز چه حالی دارد

 

 میم بزرگ سال 82

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 22:55  توسط کورش شبانکاره  | 

شب حادثه

 

 

وقتی که دلم شکست چیزی کم داشت

                                                صد بغض گرفته در گلویش غم داشت

 

آنشب که دلم گرفت در غربت عشق

                                               کــاش از غم بیکسی کمی  مرهم داشت

 

دردی که مرا شکست در قامت خویش

                                               زخمی است که از دست بنی آدم داشت

 

صد درد نگفته در گـــــــلویم بـاقیست

                                              دل زخم زبــان قوم نا محــــــــرم داشت

 

بغضی که شکست دامن گریه گرفت

                                                 آخـــــــــر دل من دل آشنائی کم داشت

 

 

 

 

                                                                                   میم بزرگ سال 80

                                             

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم بهمن 1384ساعت 16:57  توسط کورش شبانکاره  |